Zendeling (van de Maand?!)

Deze maand ben ik mijn gemeente gekroond tot Zendeling van de Maand. Best een bijzondere titel eigenlijk. Niet ‘Zendeling van de China Inland Mission’ – zoals Hudson Taylor – of ‘Zendeling van Gemeente van Christus’ of ‘Zendeling van Het Goede Nieuws’, – zoals andere Paulus’ titels – maar ‘Zendeling van de Maand’. En dan bedoel ik eigenlijk nog niet eens  het ‘maand’ gedeelte – ik hoop namelijk dat ik na deze maand nog steeds zendeling ben – maar meer nog het zendeling gedeelte. Wat betekend dat precies? Is het meer dan dat je een nieuwsbrief mag maken en met je foto op de beamer mag? En wat betekent het voor alle mensen die nooit Zendeling van de Maand zijn?

Een definitie van zendeling die ik op Wikipedia vond zegt:

Zendeling is de benaming voor een protestants persoon die het christelijk geloof beroepsmatig verkondigt aan niet-christenen, meestal buiten de westerse wereld. Een zendeling wordt uitgezonden door een zendingsorganisatie, een kerkgenootschap, een onafhankelijke christelijke gemeenschap of door een vriendenkring.

Het versterkt het beeld wat bij velen bestaat over het zendeling bestaan. Het is een beroep. De één is ondernemer, de ander verpleegkundige of schoenmaker en weer een ander zendeling. En ergens is het waar. Zendeling zijn is geen zaak van ‘even een paar jaar er tussen uit en wat doen voor de Heer’, of ‘iets leuks voor de beginjaren van je geloof’. Zendelingen kunnen hard werken, danwel ergens in Africa in een hutje, in een wijk in Rotterdam of op kantoor hier in Groningen. Het klokje rond, het werk mee naar huis, etc. Het is iets waar je je in kunt bekwamen, beter in worden. En dat is ook goed. Het zou verkeerd zijn als we in de maatschappij overal geld aan uitgeven en mensen inzetten om ons leven beter te maken en geen specialisten zouden kennen op het gebied van het delen van het Evangelie. We mogen er goed in worden en de beste manieren vinden om de wereld te bereiken met de boodschap van Leven. Wanneer wij creatief zijn, en onze creativiteit gebruiken, lijken we meer op onze Creator.

Toch beangstigd m’n foto op de beamer me ook wel. Alles waar ik voor werk zal namelijk nooit bereikt worden wanneer niet allen van ons zich Zendeling van Jezus zelf weten. Michael Green schreef in 1979:

‘The key players in the extension of Christianity seem to be not those who made this (ministry) their profession, or those who committed the better part of their time to it, but men and woman who keep their daily profession and share their faith in a natural way with the people they meet.’

Mijn hoop is zo intens gesteld op het zien dat de Zonen en Dochters wereldwijd hun leven met de Vader mogen uitleven in het alledaagse leven. Hetzij mét het zij zonder woorden. Nooit veroordelend, maar vol Liefde. “Full of grace, seasoned with salt” (col.4). En ik hoop dat mijn werk hieraan bij mag dragen, opdat de Gemeente van Jezus alles mag worden waarvoor Hij haar bedoeld heeft. Dat de wereld redding en rust, leven en herstel mag vinden, in de kerk. Dat men zal zeggen ‘laat ons opgaan naar het Huis van de HEER’. Zodat Zijn Naam verhoogd zal worden over elke natie.

Ik hoop dat ik mijn werk met volle overgave mag blijven doen en dat ik hiervoor de middelen en steun van zal krijgen van de hele gemeente. Ik hoop nog meer dat een ieder van ons het ware Leven deelt met de mensen rondom ons. Op school, op ons werk, in de supermarkt en op het sportveld. Elke dag zijn er mogelijkheden om Christus te zijn voor de mensen om ons heen. Toen Jezus de tweeënzeventig uitzond zei hij: “Wie naar jullie luistert, luistert naar mij.” (Luc. 10:16). Dat hakte er weer even in vanochtend. Als gezondenen door Jezus spreken we namens Hem. Onze woorden zijn werkelijk van belang. Ze representeren Gods eigen stem!

God verlangt naar mensen die zendeling willen zijn, elke dag weer opnieuw.

“Hij zei dan tegen hen: De oogst is wel groot, maar er zijn weinig arbeiders. Bid daarom tot de Heere van de oogst dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitzendt.” (Luc 10:)

Het liefst zij die elke dag bij de oogst zijn, met ze zijn, kijken hoe ze groeien, etc. Die om de oogst geven! Zij die elke dag weer naar hun werk gaan en daar zendeling zijn.

Na zijn opstanding voordat Jezus’ hemelvaart, verscheen hij aan zijn leerlingen en zei:

“‘Ik wens jullie vrede! Zoals de Vader mij heeft uitgezonden, zo zend ik jullie uit.’ Na deze woorden blies hij over hen heen en zei: ‘Ontvang de heilige Geest. Als jullie iemands zonden vergeven, dan zijn ze vergeven; vergeven jullie ze niet, dan zijn ze niet vergeven.’” (Joh 20:21)

Wat een verantwoordelijkheid, en wat een voorrecht om zo te mogen samenwerken met de Vergever!

Weet je gezonden, door Diezelfde die Jezus zond, naar een wereld, wanhopig in nood voor een Redder! Geen van de mensen is niet Gezocht in een passievolle zoektocht van de Vader naar het hart van elke verlorenen. Hij hersteld het gebrokene, en de dag komt waarop hij alles nieuw maakt!

 

4 Comments

  • Wilhelm

    Mooi bro! Gaaf geschreven! En natuurlijk dikke waarheid!

  • nielsD

    onze vergever is onze werkgever. mooie conclusie.

  • lizzy

    `Hey Wouter! Nog bedankt voor je berichtje.. het was inderedaad een tijd van passie, bijkomen, tijd voor elkaar,maar ook leren van Hem!
    T is voor mij altijd weer een wonder te mogen ervaren dat Hij niet loslaat wat Hij begon! Daar wordt ik heel stil van!!
    Ik kan dan ook niet anders dan je stukje helemaal beamen, deze enige Waarheid voor iedereen,niemand uitgezonderd,en we zijn door Hem geroepen dat voor te leven en te vertellen!
    Tot gauw,groetjes aan Dine en xxx-en uit Soest!

  • Jelmer Koopman

    Geloofsheld,

    Ik heb bij vele dit artikel mogen aanbevelen te lezen, waardoor het een grotere lezerskring heeft mogen bereiken dan dat je misschien wel voor ogen houdt. Zie het als een bemoediging en stimulans om dit prachtige werk voort te zetten en je (schrijvers)talent in te blijven zetten in Zijn koninkrijk.

    Bedankt dat ik je persoonlijk mag kennen en je verhalen/ ervaringen mag delen.

    Hij geniet van je,
    Jelmer