Afscheid nemen bestaat niet?

De laatste weken voor mijn vertrek zijn erg druk geweest. Voordat ik een beetje weg kon moest ik veel afronden met mijn bedrijfje (http://www.dvi-web.nl) en na mijn terugkomst uit East Asia afgelopen in augustus is het dan ook non-stop werken geweest. Zo druk dat ik niet eens tijd kon vinden om deze nieuwsbrief te schrijven om te vertellen van mijn plannen. Ik had graag nog wat tijd doorgebracht met velen van jullie, en ik voel me hierin ook wel een beetje in tekort schieten. Des te vetter wat er afgelopen zaterdag gebeurde. Mark had me een aantal weken geleden al uitgenodigd om mee op de zaterdagavond voor ik vertrok nog even wat uit te hangen en een biosje te pakken. Ik had hier na zijn overtuigende redevoeringen mee ingestemd en had die zaterdagavond vrij gepland. Ik zou daarna nog even langs Ronald gaan om ook hem nog even gedag te zeggen, die overigens niet echt veel moeite deed om nog wat tijd vrij te maken voor mij. Maar ja… ik kom ook al weer terug in 4,5 maand 😉 Na de bios die avond liepen we al pratend wat terug en slenterden door de stad, op zoek naar een plekje om wat te drinken. Opeens, uit het niets, springen aan de linkerkant een hele hoop mensen uit een cafeetje! …. eeuh…. eeuh…wat?… mijn reactie was veelzeggend: “… … …” vrij niets. Het was ze gelukt: mij sprakeloos krijgen. Allemaal mensen die van wie ik houd, gekomen op een afscheidssurpriseparty! Georganiseerd door Mark en Ronald, zonder dat ik het doorhad. Hoe cool! Het voelt als een enorme backup! Ontzettend bedankt! Net als allen van jullie die de laatste tijd naar mij toe zijn gekomen om gewoon even succes te wensen, te zeggen dat jullie voor me bidden, financieel te sponsoren en vooral jullie begaanheid met mij te tonen! Enorm bedankt en moge God jullie ervoor zegenen met Zijn backup!